This site uses cookies.
Some of these cookies are essential to the operation of the site,
while others help to improve your experience by providing insights into how the site is being used.
For more information, please see the ProZ.com privacy policy.
VIA AILooking for an interpreter?
Remoto by ProZ.com connects you with an identity-verified interpreter by video or phone in about 60 seconds — 300+ languages, on demand or booked ahead.
Try Remoto »
Јазици на кои работи:
албански на македонски англиски на македонски англиски на албански
This person has a SecurePRO™ card. Because this person is not a ProZ.com Plus subscriber, to view his or her SecurePRO™ card you must be a ProZ.com Business member or Plus subscriber.
Здруженија
This person is not affiliated with any business or Blue Board record at ProZ.com.
англиски на македонски: Workers' rights General field: Право/Патенти Detailed field: Право (општо)
Изворен текст - англиски Workers' Rights - The Right To Join A Union
The National Labor Relations Act of 1935 (49 Stat. 449) guarantees nonsupervisory employees the right to organize a union, to choose their own representatives, and to bargain collectively with their employer for higher pay, better benefits, improved working conditions, and more relaxed work rules. Workers have the right to join a union if one exists or to help organize one if one does not exist. The law prohibits employers from punishing employees who exercise their right to join a union and participate in union activities. Workers in a company who want to form a union must ask a federal or state agency, such as the National Labor Relations Board, to hold an election to determine if a majority of workers want to be represented by a union.
In certain organizations workers may be required to join a union after they are hired; such workplaces are called union shops. Twenty-two states have enacted right-to-work laws that prohibit union shops, and most are located in the South and Midwest. Right-to-work states, as of January 2006, include Alabama, Arizona, Arkansas, Florida, Georgia, Idaho, Iowa, Kansas, Louisiana, Mississippi, Nebraska, Nevada, North Carolina, North Dakota, Oklahoma, South Carolina, South Dakota, Tennessee, Texas, Utah, Virginia, and Wyoming. This means that to get or hold a job in these states, workers do not have to join a union if one exists. Closed shops, in which only union members in good standing can be hired, are illegal in right-to-work states.
By law, all workers in a bargaining unit are entitled to the benefits gained through union collective bargaining, whether they are union members or not. Nonunion workers employed by a unionized company get the same benefits as union members, even if they do not join the union.
While unions historically developed in order to represent the interests of the working class, they also have a growing presence in professional specialties. A union of physicians and dentists was formed in California in 1972 and by 2006 totaled 5,000 members. Their initiative to organize was driven partly by policy that made it possible for patients to sue for malpractice under state laws, but their efforts also provide doctors with representation in contract negotiations and in disputes with such entities as hospital administrations, HMOs, insurance companies, and medical boards.
Превод - македонски Правата на работниците – правото за приклучување во еден сојуз
Националниот Акт за работни односи од 1935 год. (49 стат. 449) им го гарантира на работниците без надзор правото за организирање сојуз, избирање на сопствени претставници, и заедно со нивниот работодавец да се договараат за повисока плата, подобра заработувачка, подобрени работни услови и порелаксирани работни правила. Работниците имаат право да му се приклучат на еден сојуз ако постои или пак да помогнат во неговото организирање ако тој не постои. Законот им забранува на работодавците да ги тужат работниците кои го користат правото за приклучување во еден сојуз и кои учествуваат во активностите на сојузот. Работниците во една компанија коишто сакаат да формираат сојуз мора да бараат од федерална или држана агенција , како што е Националниот Одбор за Работни Врски, одржување избори за да одредат дали мнозинството на работниците сакаат да бидат претставени од еден сојуз.
Во одредени организации на работниците може да им се побара да му се приклучат на еден сојуз откако се најмени; ваквите работни места се познати ако сојузни работилници. Дваесет и две земји донесоа закони за право на работа кои што ги забрануваат овие сојузни работилници, и мнозинството се наоѓаат во југ и средозапад. Од јануари 2006 година, земјите кои донеле закони за право на работа се Алабама, Аризона, Арканзас, Флорида, Грузија, Ајдахо, Ајова, Канзас, Луизијана, Мисисипи, Небраска, Невада, Северна Каролина, Северна Дакота, Оклахома, Јужна Каролина, Јужна Дакота, Тенеси, Тексас,Јута, Вирџинија и Вајоминг. Ова значи дека за добивање или задржување на работно место во овие држави, работниците не мора да му се приклучат на еден сојуз ако тој постои. Затворените работилници (сојузи), каде што само членовите со добра финансиск состојба можат да се најмат, се нелегални во државите кои што донеле закони за право на работа.
Според законот, сите работници во преговарачка единица имаат право на добивките добиени преку заедничко сојузно преговарање без разлика дали се членови на сојуз или не. Работниците кои не се членови во сојуз а се вработени во компанија со сојуз, уживаат во истите права како членовите на сојузот иако не му се приклучат на сојузот.
Иако сојузите се развија за да ги претстават интересите на работната класа, тие имаат и зголемено присуство во стручните професии. Сојузот на лекари и забари беше формиран во Калифорнија во 1972 година и во 2006 година имаше 5,000 членови. Нивната иницијатива за организирање беше делумно резултат на една политика којашто им овозможи на пациентите да тужат под државните закони, нивните напори им овозможуваат на лекарите претсавување во договорни преговори и спорови со лица како што се управи на болници, организации за одржување на здравството (HMO's), осигурителни компании, и медицински одбори.
англиски на македонски: The European Union and the former Yugoslav Republic of Macedonia General field: Право/Патенти Detailed field: Право (општо)
Изворен текст - англиски
The European Union began funding projects in the former Yugoslav Republic of Macedonia through the European Community Humanitarian Aid Office (ECHO) in 1992. European Union assistance has since increased to some €767 million between 1992 and 2005. This includes €91 million in assistance which ECHO distributed to help the government provide shelter, health care and educational facilities for refugees following the 1999 Kosovo crisis. EC humanitarian assistance (ECHO) was progressively phased out in 2002 due to an overall improvement in the humanitarian situation in the country. ECHO activities were eventually terminated in March 2003.
Assistance has also been disbursed through the PHARE/OBNOVA programmes (€259 million) to support the reform of the economy and improve infrastructure. Within these mainstream assistance programmes, the EU has assisted in training personnel to reform the country’s banking, public administration and judicial sectors, while also supporting such projects as the development of a national environmental policy.
The EU proposed in 1999 a new Stabilisation and Association Process (SAP) for five countries of South Eastern Europe. On 16th June 1999, negotiations with the former Yugoslav Republic of Macedonia were launched and a Stabilisation and Association Agreement was signed with the European Union on 9th April 2001. This made the former Yugoslav Republic of Macedonia the first country from the western Balkans to enter into such an agreement with the European Union. The political significance of the Agreement is very high as it confers on the country the status of potential candidate, thus opening up the possibility of future accession to the European Union. The Agreement has amongst its objectives: the introduction of a free trade regime between the former Yugoslav Republic of Macedonia and its neighbours in South Eastern Europe, as well as the EU Member States; the harmonisation of the legislation with the EU’s regulatory framework; and promoting cooperation between its environmental, energy, telecommunications and transport sectors. As a result of this cooperation Agreement, the country now benefits from asymmetric trade preferences with the EU.
Within the framework of the Stabilisation and Association Process, political and economic relations between the former Yugoslav Republic of Macedonia and the European Union are advancing fast. For latest developments, please see the website of the European Commission's Directorate General for Enlargement, based in Brussels, and the website of the Delegation of the European Commission to the former Yugoslav Republic of Macedonia, based in Skopje.
Progress of EU – former Yugoslav Republic of Macedonia relations
The Commission closely monitors progress on political, economic and other reforms in the country and will present a Report to the Council on the progress achieved by the country no later than at the end of 2006.
17 December 2005
Following the Commission’s recommendation, the European Council grants a candidate status for EU membership to the former Yugoslav Republic of Macedonia.
9 November 2005
The Commission adopted its Opinion. The Opinion of the Commission analyses the country’s application on the basis of its capacity to meet the criteria set by the Copenhagen European Council of 1993 and the conditions set for the Stabilisation and Association Process for the Western Balkans.
1 November 2005
Mr. Erwan Fouéré appointed for new Head of the EC Delegation and EU Special Representative.
14 February 2005
The Government of the former Yugoslav Republic of Macedonia handed over the replies to the EC questionnaire to the Commission.
1 October 2004
The President of the European Commission, Mr Romano Prodi, paid an official visit to Skopje in order to hand over the Commission's Questionnaire to the Government necessary for the Commission to prepare an Opinion on the country's membership application.
14 September 2004
The Stabilisation and Association Council between the former Yugoslav Republic of Macedonia and the EC, established after the Stabilisation and Association Agreement entered into force, held its first meeting in Brussels.
1 September 2004
Arrival of the new EU's Special Representative, Mr Michael Sahlin.
1 April 2004
The Stabilisation and Association Agreement (SAA) between the European Union and the former Yugoslav Republic of Macedonia, signed on 9 April 2001, enters into force, taking the country another step forward on the road to European integration. This is the first the Stabilisation and Association Agreement to enter into force.
30 March 2004
The European Commission has approved the first ever European Partnerships for the Western Balkans which are inspired by the Accession Partnerships that have helped prepare countries for eventual membership in the past. The partnerships are based on the third Annual Reports on these countries, also published on 30 March.
22 March 2004
The former Yugoslav Republic of Macedonia submitted an application for EU membership and the Commission was tasked by the European Council to prepare an Opinion on this application.
1 February 2004
Arrival of the new EU’s Special Representative, Mr. Soren Jessen-Petersen.
June 2003
Thessaloniki Summit is considered to be a historic one as for the first time in the history of the European Union, a mini-summit called ‘EU – Western Balkans Summit’ was held in the framework of the summit. In this way the European Union is sending a positive political signal for the future European perspective of the Western Balkans.
31 March 2003
EU takes over the international military presence in the former Yugoslav Republic of Macedonia from NATO.
1 November 2002
Arrival of the new EU’s Special Representative Mr. Alexis Brouhns.
9 October 2002
Mr. Donato Chiarini became the new Head of EC Delegation in the country.
29 October 2001
Arrival of the new EU’s Special Representative Mr. Alain Le Roy.
28 June 2001
Arrival of EU’s Special Representative Mr. François Leotard.
1 June 2001
Under the Co-operation Agreement, the former Yugoslav Republic of Macedonia benefits from asymmetric trade preferences with the EU.
9 April 2001
Following the successful conclusion of the negotiations at the Zagreb Summit of 24 November 2000, a Stabilisation and Association Agreement is signed in Luxembourg. An Interim Agreement is also signed on the same day; with the IA the Parties allow trade and trade-related matters of the SAA to enter into force.
June 2000
The European Council meeting at Santa Maria de Feira (Portugal) confirms that its objective remains the fullest possible integration of the countries of the region into the political and economic mainstream of Europe, and affirms that "all the countries concerned are potential candidates for EU membership".
March 2000
Upgrading of the EC Representation in Skopje to a permanent Delegation of the European Commission. Start of negotiations between the EU and the former Yugoslav Republic of Macedonia to conclude a Stabilisation and Association Agreement.
1999
The EU proposes a new Stabilisation and Association Process (SAP) for five countries of south-eastern Europe. On 16 June 1999, the conclusion of a feasibility study to open negotiations with the former Yugoslav Republic of Macedonia is positive.
January 1998
Co-operation agreement and Agreement in the field of Transport enter into force. Opening of the Office of the Resident Envoy in Skopje.
1996
The former Yugoslav Republic of Macedonia becomes eligible for funding under the EU Phare programme.
Превод - македонски Европската Унија и Поранешна Југословенска Република Македонија
Европската Унија почна со финансирање пројекти во Поранешна Југословенска Реублика Македонија преку Канцеларијата за хуманитарна помош на Европската заедница (EЦХО) во 1992 година. Оттогаш помошта на Европската Унија се зголеми на околу 767 милиони евра меѓу 1992 и 2005 година. Тука се вклучени и 91 милиони евра помош коишто ЕЦХО ги распредели да и помогне на владата да овозможи прибежје, здравствена заштита и образовни средства за бегалците по косовската криза во 1999 година. Хуманитарната помош на Европската заедница беше постепено укината во 2002 година поради едно општо напредување во хуманитарната ситуација во земјата. Активностите на ЕЦХО завршија во март 2003.
Имаше распределена помош и преку PHARE/OBNOVA програмите (259 милиони евра) за поддршка на реформите во еконимијата и подобрување на инфраструктурата. Во рамките на овие главни програми за помош, ЕУ помагаше и во обуката на вработените за преуредување на банкарството во земјата, јавната администрација и правните сектори, и истовремено ги подржуваше проектите како што е развојот на национална политика за животна средина.
Во 1999 година ЕУ предложи еден нов Процес за стабилизација и асоцијација (SAP) за пет земји од југоисточна Европа. На 16 јули 1999 година почна преговорите со Поранешната Југословенска РЕпублика Македонија и на 9 април 2001 година беше потпишан Договорот за стабилизација и асоцијација со Европската Унија. Со ова Поранешна Југословенска Реублика Македонија стана првата земја од западен Балкан што потпишува таков договор со Европската Унија. Политичката важност на договорот е многу голема бидејќи на земјата и дава статус на потенцијален кандидат и со ова ја отвара можноста за иден пристап во Европската Унија. Меѓу целите на договорот се: Воведување на ррежимот за слободна трговија помеѓу Поранешна Југословенска Република Македонија и нејзините соседи во југоисточна Европа исотака и со земјите-–ленки на ЕУ; хармонизирање на законодавството со регулаторната рамка на ЕУ; и промовирање на соработката меѓу нејзините сектори за животна средина, енергија, телекомуникации и транспортот. Како резултат на овој Договор за соработка, земјата сега има корист од асиметрични трговски преференции со ЕУ.
Во рамките на Процесот за стабилизација и асоцијација, политичките и економските врски помеѓу Поранешната Југословенска Република Македонија и Европската Унија напредуваат бргу. За последните случувања, ве молиме проверета ја страницата на Генералниот Директорат за проширување на Европската Комисија, со седиште во Брисел, и проверете ја страницата на Делегацијата на Европската Комисија во Поранешна Југословенска Република Македонија, со седиште во Скопје.
Напредокот на ЕУ- врските на Поранешна Југословенска Република Македонија
Комисијата одблизу го набљудува напредокот на политичките, економските и други реформи во земјата и ќе поднесе Извештај до Советот за постигнатиот напредок на земјата не подоцка од крајот на 206 година.
17 декември 2005
По препораките на Комисијата, Европскиот совет и додели на Поранешна Југословенска Република Македонија статус на земја кандидат за членство во ЕУ.
9 ноември 2005
Комисијата го усвои нејзиното Mислење. Мислењето на Комисијата ја анализира апликацијата на земјата во однос на нејзиниот капацитет за исполнување на критериумите одредени од Копенхашкиот Европски совет од 1993 година како и поставените услови за Процесот за стабилизација и асоцијација за западен Балкан.
1 ноември 2005
Г. Ерван Фуере е назначен Шеф на делегацијата на ЕК и специјален претставник на ЕУ.
14 февруари 2005
Владата на Поранешна Југословенска Република Македонија ги предаде одговорите од прашалникот на ЕК до Комисијата.
1 октомври 2004
Претседателот на Европската Комисија,
Советот за стабилизација и асоцијација помеѓу Поранешна Југословенска Република Македонија и ЕК, поставен по влезот на сила на Договорот за Стабилизација и Асоцијација, ја одржа нејзината прва средба во Брисел.
1 септември 2004
Пристигнувањето на новиот специјален претставник на ЕУ, Г. Мајкл Салин
1 април 2004
Договорот за стабилизација и асоцијација (SAA) помеѓу Европската Унија и Поранешна Југословенска Република Македонија, потпишан на 9 април 2001 година, стапува на сила, водејќи ја земјата чекор понапред на патот кон евро интеграцијата. Ова е првиот Договор за стабилизација и асоцијација што стапува во сила.
30 март 2004
Европската Комисија ги одобри првите Европско Партнерство за западен Балкан кои се инспирирани од Партенрствата за Пристап кои што им помогнаа на земјите да се подготват за можно членство во минатото. Партнерствата се базирани на третите годишни извештаи за овие земји, истотака објавени на30 март.
22 март 2004
Поранешна Југословенска Република Македонија поднесе апликација за членство во ЕУ и Комисијата доби задача од Европскиот совет да подготви Мислење за оваа апликација.
1 февруари 2004
Пристигнувањето на Новиот специјален претставник на ЕУ, Г. Сорен Јесен-Петерсен.
Јуни 2003
Солунскиот самит се смета за историчен бидејќи за првпат во историјата на Европската Унија беше одржан еден мини-самит наречен “ЕУ самит за западен Балкан“ во рамките на самитот. На овој начин Европската Унија испраќа позитивен политички сигнал за идната европска перспектива за западен Балкан.
31 март 2003
ЕУ го презема од НАТО меѓународното воено присуство во Поранешна Југословенска Република Македонија.
1 ноември 2002
Пристигнувањето на Новиот специјален претставник на ЕУ, Г. Алексис Броунс.
9 октомври 2002
Г. Донато Кјарини стана новиот шеф на делегацијата на ЕК во земјата.
29 октомври 2001
Пристигнувањето на Новиот специјален претставник на ЕУ, Г. Ален Ле Рој.
28 Јуни 2001
Пристигнувањето на Новиот специјален претставник на ЕУ, Г. Франсоа Леотард.
1 Јуни 2001
Во рамките на Договорот за соработка, Поранешна Југословенска Република Македонија придобива од асиметричните трговски преференции со ЕУ.
9 април 2001
По успешниот заклучок од преговорите во Загрепскиот самит на 24 ноември 2000 година, беше потпишан Договорот за стабилизација и асоцијација во Луксембург. Истиот ден е потпишан и една Повремена спогодба; со оваа спогодба, странките дозволуваат трговија и работи поврзани со трговијата од SAA да влезат во сила.
Јуни 2000
Средбата на Европскиот совет во Санта Марија де Феира (Португалија) потврдува дека нејзината цел останува најголемата можна интеграција на земјите од регионот во политичкиот и економскиот тек на Европа и потврдува дека „сите засегнати земји се потенцијални кандидати за членство во ЕУ“.
Март 2000
Надградувањето на претставништвото на ЕК во Скопје во постојна делегација на Европската Комисија. Почеток на приговорите помеѓу ЕУ и Поранешна Југословенска Република Македонија за склучување на Договорот за стабилизација и асоцијација.
1999
ЕУ предлага еден нов Процес за стабилизација и асоцијација (SAP) за пет земји од југоисточна Европа. На 16 јуни 1999 година, има позитивен заклучок за остварлива студија за отварање преговори со Поранешна Југословенска Република Македонија.
Јануари 1998
Договорот за соработка и договорот во полето на транспорт стапи во сила. Отварање нс Канцеларијата на резидентниот пратеник во Скопје.
1996
Поранешна Југословенска Република Македонија станува квалификувана за финанцирање од страна на ЕУ програмата ФАРЕ.
Портфолио